اشک ریختم و کاسته شد

هر که فرو افتاد.

کمی به یاد گذشته؛کمی برای امروز:

1.

خوش میگویی

مقدس میگویی

به رنگ جایگاه عبادتمان

و به رنگ هبوط گذشته.

2.

به آغوش دو شاعره

سکوت هم

شعری است.

3.

بکارت تو

نگاهی اغناگر

به بودن بود.

ای مرگ بیا به بسترم هر شب

خشمش به جمله ای اغنا شد:

بیگاری بگیر از نبود دست هاش

درنا بانو آمد

به فاصله ی دو زندگی نه.بلکه دو مرگ.

که" زندگی شاید افروختن سیگاری باشد در فاصله ی رخوتناک دو هم آغوشی"

اما فاصله نوعی ناشناخته بود.

آمد.آمد و حال جان صداکننده ی کهنش را گرفت:

_خوبی؟

_نه

_چرا؟

_چیزی نیست که گفته بشه...بعضی حرفارو نباید به هیشکی گفت حتی به خودت...این حرفو به خودمم نگفتم.

__________________________________________________________________

>>>>به خودتان هم نگویید!<<<<

شعر هایی که نخوانده ام

فیلم هایی که ندیده ام

آدم هایی که در زندگیم نبوده اند را

بسی دلتنگم